شماره ۴۲ - طاقت بار ملامت نبود گردون را
شماره ۶۰ - گذشت بر سرم از دست دل قیامت ها
شماره ۸۸ - به وعده مده بیش از اینم فریب
شماره ۱۲۶ - همین که از برم آن سروِ سیم بر برخاست
شماره ۱۶۱ - آن را که در فراق صبوری مسلم است
شماره ۱۶۶ - دریغ نیست وجودم که در عذاب الیم است
شماره ۲۱۶ - من پیش از این که داشتمی پای دل ز دست
شماره ۲۲۲ - چون بخواند حاسدم آتش پرست
شماره ۲۲۹ - چه عیشها دگر اصحاب را کزین سفرست
شماره ۲۷۶ - بار دگر هوایِ نشابورم آرزوست
شماره ۲۸۲ - هیچ طبیبم دوایِ درد نگفته ست
شماره ۳۱۶ - جام می پر کن که جز جام می ام انجام نیست
شماره ۳۳۱ - شب فراق که را طاقت شکیبایی ست
شماره ۳۶۶ - گر بر آرد عشقت از جانم قیامت
شماره ۳۶۸ - بکشم گر همه کوه است وز آهن ستمت
شماره ۳۸۹ - کس نداند که مرا با که سر وکار افتاد
شماره ۳۹۵ - خدای با تو کسی را دل آشنا مکناد
شماره ۴۱۸ - چرا افسرده معذورش ندارد
شماره ۴۲۸ - عمری که مردِ عاشق بی دوست می گذارد
شماره ۴۵۳ - امروز که باده می توان خورد