غزل ۱۶۹ - دل بدرد آمد و این درد بدرمان نرسید
غزل ۱۷۱ - گر دلم زین گونه آه دم به دم خواهد کشید
غزل ۱۹۰ - یار من، وه! که مرا یار نداند هرگز
غزل ۱۹۵ - کار من از جمله عالم همین عشقست و بس
غزل ۱۹۹ - دردمندم، گر مرا درمان نباشد، گو: مباش
غزل ۲۰۹ - مردم و خود را ز غمهای جهان کردم خلاص
غزل ۲۱۸ - نیست غم، گر شد گریبان من از غم چاک جاک
غزل ۲۲۳ - ای در دلم ز آتش عشق تو صد الم
غزل ۲۲۸ - به یار بی وفا عمری وفا کردم ندانستم
غزل ۲۳۰ - به راهت بینم و از بیخودی بر رهگذر غلتم
غزل ۲۳۷ - من نه آنم که دل خویش مشوش دارم
غزل ۲۳۸ - یار آمد و من طاقت دیدار ندارم
غزل ۲۴۴ - مگو افسانه مجنون، چو من در انجمن باشم
غزل ۲۵۰ - من که باشم که می لعل به آن ماه کشم؟
غزل ۲۶۷ - آنکه از درد دل خود به فغانست منم
غزل ۲۷۱ - از پی آن دلبر شیرین شمایل می روم
غزل ۲۹۷ - منم، چون غنچه، در خوناب زان گل برگ تر پنهان
غزل ۳۱۳ - تا به کی تند شوی بهر جفای دل من؟
غزل ۳۱۸ - گهی لطفست و گاهی قهر کار دلربای من
غزل ۳۲۷ - عاشقم کردی و گفتی با رقیب تندخو