غزل ۱۶۷۶ - ازان به خاطر من ترک کار دشوارست
غزل ۱۶۷۸ - دل شکسته به قرب خدای راهبرست
غزل ۱۶۸۶ - به هر که می نگرم زیر چرخ دلگیرست
غزل ۱۶۸۷ - صفیر شهپر توفیق، حسن آوازست
غزل ۱۶۹۱ - منم که دام بلایم رهایی قفس است
غزل ۱۶۹۶ - ز ابر اگر چه هوای بهار ناصاف است
غزل ۱۶۹۸ - ز ملک و مال، دل بی نیاز ما سبک است
غزل ۱۷۰۴ - گرهگشای دل تنگ نغمه چنگ است
غزل ۱۷۱۳ - فراغ بال طمع کردن از فلک خام است
غزل ۱۷۲۴ - سیاه روی عقیق از جدایی یمن است
غزل ۱۷۲۵ - به فکر چاره فتادن جگر گداختن است
غزل ۱۷۴۴ - گشاد دل به سخنهای آشنا بسته است
غزل ۱۷۴۵ - به هیچ و پوچ مرا عمر چون شرر بسته است
غزل ۱۷۶۶ - درین جان که سرانجام خانه پردازی است
غزل ۱۷۷۵ - به غیر دل که عزیز و نگاه داشتنی است
غزل ۱۷۷۷ - بلای مردم آزاده، لاف یکتایی است
غزل ۱۷۸۱ - ز داغ عشق مرا شد دل خراب درست
غزل ۱۷۹۲ - اگر نه عاشقی این چهره خزانی چیست؟
غزل ۱۷۹۹ - خراب چشم تو اندیشه عتابش نیست
غزل ۱۸۰۷ - فضای چرخ مقام نفس کشیدن نیست