غزل ۲۹ - متناسبند و موزون حرکات دلفریبت
غزل ۳۱ - چه فتنه بود که حسن تو در جهان انداخت
غزل ۳۲ - معلمت همه شوخی و دلبری آموخت
غزل ۳۴ - دل هر که صید کردی نکشد سر از کمندت
غزل ۳۵ - دوست دارم که بپوشی رخ همچون قمرت
غزل ۴۴ - بوی گل و بانگ مرغ برخاست
غزل ۵۳ - دیدار تو حل مشکلات است
غزل ۸۷ - گر کسی سرو شنیدهست که رفتهست این است
غزل ۱۲۳ - در من این هست که صبرم ز نکورویان نیست
غزل ۱۲۹ - خسرو آنست که در صحبت او شیرینیست
غزل ۱۴۶ - ای جان خردمندان گوی خم چوگانت
غزل ۱۵۱ - گر جان طلبی فدای جانت
غزل ۱۷۰ - غلام آن سبک روحم که با من سر گران دارد
غزل ۱۷۹ - کیست آن ماه منور که چنین میگذرد
غزل ۲۰۴ - گر گویمت که سروی سرو این چنین نباشد
غزل ۲۰۷ - تو را خود یک زمان با ما سر صحرا نمیباشد
غزل ۲۰۹ - تا کی ای دلبر دل من بار تنهایی کشد
غزل ۲۳۱ - تو آن نهای که دل از صحبت تو برگیرند
غزل ۲۵۲ - نشاید که خوبان به صحرا روند
غزل ۲۵۳ - به بوی آن که شبی در حرم بیاسایند