طبیعت

صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۸۴ - گر نه از فتنه ایام خبر دارد صبح صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۸۶ - می زند موج پریزاد، صنمخانه صبح صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۹۰ - منه چو ساده دلان دل به کامرانی صبح صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۹۱ - قسم به خط لب ساقی و دعای قدح صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۹۸ - روشندلان به هر که رسیدند همچو صبح صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۰۱ - مهره مارست مهر، مار گزیده است صبح صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۰۷ - اگر دو هفته بود چهره گلستان سرخ صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۰۸ - مکن ز باده لعلی لب چو مرجان سرخ صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۱۰ - شد زسر گردانی من بس که حیران گردباد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۱۳ - بهر گندم از بهشت آدم اگر بیرون فتاد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۳۷ - می خورد با دیگران مستانه بر ما بگذرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۳۸ - بر جهان هر کس که از روی تأمل بگذرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۵۰ - تا گلستان را نهال قامتش آباد کرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۵۵ - هر که رو زین خلق ناهموار در دیوار کرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۶۰ - روزه نزدیک است می باید کلوخ انداز کرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۶۲ - دل در آن زلف کمندانداز خود را جمع کرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۶۵ - سبزه خط دود از آن رخسار آتشناک کرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۸۱ - آه سردی ناتوانان را به فریاد آورد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۸۲ - کوه را چون ابر، حکم او به رفتار آورد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۸۶ - دیده چون تاب صفای آن بناگوش آورد؟