طبیعت

صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۸۰۸ - اگر نمی تپدم دل، ز آرمیدن نیست صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۸۲۸ - هزار حیف که دوران خط یار گذشت صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۸۳۰ - خوش آن که چون گل ازین گلستان دمید و گذشت صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۸۳۱ - کنون که از کمر کوه موج لاله گذشت صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۸۴۲ - غرور حسن به خط از دماغ یار نرفت صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۸۴۴ - سحر که باد صبا از رخش نقاب گرفت صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۸۴۵ - زمانه را گل روی تو در بهار گرفت صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۸۴۸ - ز نوبهار جهان زینت تمام گرفت صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۸۵۴ - باران چو انجم از فلک گریه تاک ریخت صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۸۶۷ - آتش کباب کرده یاقوت آن لب است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۸۹۲ - با آب خضر آن خط شبگون برابرست صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۹۰۲ - رخساره ترا ز عرق دیده بان بس است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۹۰۵ - باغ و بهار چشم پر آب من آتش است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۹۰۶ - با قرب یار رشته جان در کشاکش است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۹۰۷ - از پیر گوشه گیری وسیر از جوان خوش است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۹۱۳ - شاخی که چار فصل پر از میوه و گل است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۹۴۷ - لعل لب پیاله می آبدار ازوست صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۹۵۳ - جام شراب مرهم دلهای خسته است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۹۵۴ - باد بهار مرهم دلهای خسته است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۹۵۷ - عیش دل شکسته به آزار بسته است