شماره ۱۴ - دل همان غمناک و شد در عشق چشم من سفید
شماره ۱۵ - به رنج از ناله ای کردم کسی که بی سبب نالد
شماره ۱۶ - بس که در کوی تو چشمم گریه بسیار کرد
شماره ۱۷ - دل ترک عشق آن بت دلجو نمی کند
شماره ۱۸ - آن که بی پرواییش هردم مرا رسوا کند
شماره ۱۹ - جفا کن تا توانی برق من، خرمن نمی سوزد
شماره ۲۰ - کس چرا در قتل چون من بی کسی حیران بود
شماره ۲۲ - کجا قاصد برم با نامه آن دلستان آید
شماره ۲۳ - بخت تارم سایه ای گر بر شب تار افکند
شماره ۲۴ - دلارامی که باکن رام بود از من رمید آخر
شماره ۲۵ - ناصحا از عشق منع مکن بار دگر
شماره ۲۶ - زان نبینم چشم خود کز گریه پرشد دامنش
شماره ۲۷ - از تو ممنونم اگر از مژه خون میریزم
شماره ۲۹ - نشنیده ام مشکی چو آن زلف و نه جایی دیده ام
شماره ۳۰ - خوشم که جا به سر کوی دلستان دارم
شماره ۳۱ - گهی از داغ لذت گه زچاک پیرهن دزدم
شماره ۳۲ - چاره داغ گرفتم که به مرهم سازم
شماره ۳۳ - دلیرم کرد در سودای عشقش ترک جان کردن
شماره ۳۸ - لب زخون ترکرده ام تلخ ست می در کام من
شماره ۳۹ - باز ای دل تازه در کوی بتی جا کرده ای