شماره ۴ - وقت صبوحست ای پسر برخیز و در ده جام را
شماره ۵ - مشک فشان شد زتو باد صبا
شماره ۶ - بگشت باغ و گلستان مخوان مرا یارا
شماره ۷ - ما که بردیم بسر مرحله مهر و وفا را
شماره ۸ - خواهم که درهم بشکنم این طاق مینا فام را
شماره ۱۰ - گفتمش وقف تو کردیم دل ویران را
شماره ۱۲ - گر زمن جان طلبد سر بنهم فرمان را
شماره ۱۴ - ای لب لعل تو روح بخش مسیحا
شماره ۱۵ - چشم تو بربست از فسون بر خلق راه خواب را
شماره ۱۶ - بباغ حسن که کشت این نهال رعنا را
شماره ۱۸ - باز دامان که زداین آتش سودای مرا
شماره ۱۹ - کمانداری که نتواند کشیدن کس کمانش را
شماره ۲۰ - دهد بباغ اگر جلوه قد دل جو را
شماره ۲۱ - بگویم ارزغم عشق داستانیرا
شماره ۲۲ - گر این کرشمه بود آن نگار ترسا را
شماره ۲۴ - هر که به بازار عشق آرد جنس وفا
شماره ۲۵ - عین درمان شمرد عاشق بیماری را
شماره ۲۷ - هر که را حرفتی و عشق بود پیشه ما
شماره ۲۹ - ای از شکنج زلف تو برپای دل زنجیرها
شماره ۳۰ - مدعی پنداشتی دور ازدر جانان مرا