شماره ۲۸۲ - یار اگر بد کند ای دل نتوان گفت بدش
شماره ۲۸۳ - هر نقد دل کآن غمزهٔ پر حیله می آرد به کف
شماره ۲۸۴ - گر بیابد شرف خدمت آن حور ملک
شماره ۲۸۵ - شمع می گفت به پروانه شبی در محفل
شماره ۲۸۶ - آه کز زلفت اسیر بند زنّار آمدم
شماره ۲۸۸ - ای ز چشمت چشم نرگس نسخه یی امّا سقیم
شماره ۲۹۰ - تا خاک راه همت اهل صفا شدم
شماره ۲۹۳ - دل گم شد و جز بر دهنش نیست گمانم
شماره ۲۹۵ - سرشک جانب خاک در تو بست احرام
شماره ۲۹۶ - گرچه از جا شد دل و بر جان بلا می آیدم
شماره ۳۰۰ - ما به فکر دهنت ذوق شکر یافته ایم
شماره ۳۰۱ - مابه وجهی صفت روی تو با مه کردیم
شماره ۳۰۲ - ما در خیال زلف تو شبگیر می کنیم
شماره ۳۰۳ - ما دل به تو دادیم و کمِ خویش گرفتیم
شماره ۳۰۶ - مرا که بر سر کویت سگ وفا دارم
شماره ۳۱۱ - ای رفیقان به شب هجر چو از آتش من
شماره ۳۱۲ - ای مهر تو انیس دل ناتوان من
شماره ۳۱۴ - به غیر چشمهٔ حیوان کرا رسد گفتن
شماره ۳۱۵ - تا دست دهد روی چو خورشید تودیدن
شماره ۳۱۷ - تا می فشاند سوز دل خون از کباب خویشتن