شماره ۴۹۷ - ز فریادم نه بیجا کوهسار آهنگ بردارد
شماره ۴۹۸ - سهی سروی که رفتارش ز دل خوناب می ریزد
شماره ۵۰۰ - پیش از آن دم که قضا در پی ایجادم بود
شماره ۵۰۳ - دل به زخم خنجر احسان کس بسمل نشد
شماره ۵۰۵ - چو زلفت بیدلان را در پی تسخیر می گردد
شماره ۵۰۶ - عشقم غلام خویش ز بخت سعید کرد
شماره ۵۰۷ - بیدلی کو واله دیدار آن طناز ماند
شماره ۵۰۸ - زبزم غیر در ظاهر چه شد گر یار برگردد
شماره ۵۰۹ - آه از لب چون شکر خوبان سمرقند
شماره ۵۱۱ - مانع سوز دل خستگی آزرم شود
شماره ۵۱۲ - زاضطراب چو موج سراب آب نخورد
شماره ۵۱۴ - شعلهٔ رخسار او تا شمع بزم باده بود
شماره ۵۱۷ - من که در سیر گلم بیخودی مل باشد
شماره ۵۱۸ - با شوخی چنان به کنارم نشسته ماند
شماره ۵۲۲ - پای بر آسودگان خواب راحت می زند
شماره ۵۲۳ - دل آشفتهٔ من کی دماغ گلستان دارد
شماره ۵۲۶ - فلک تیغ ستم کی از من مهجور بردارد؟
شماره ۵۲۷ - دلم هر گاه احرام طواف یار می بندد
شماره ۵۲۸ - غنچه از نسبت لعل تو نزاکت دارد
شماره ۵۲۹ - بی رخت گل در چمن آشفتگی ها می کند