شماره ۵۳۲ - تا قامتش به سیر چمن شد ز جا بلند
شماره ۵۳۳ - ترک دنیا باعث نیکویی حال تو شد
شماره ۵۳۴ - زلف مشکین تو سرمایهٔ سودا باشد
شماره ۵۳۵ - به معشوقی سزاوار است حسنی گو ادا دارد
شماره ۵۳۸ - گر صبا با نکهت زلفش سوی هامون شود
شماره ۵۴۲ - به ره طرح چمن پیوسته رخسار تو می ریزد
شماره ۵۴۶ - خون دلم چو از سر مژگان فرو چکید
شماره ۵۴۷ - رازها را لب خاموش نگهبان باشد
شماره ۵۵۲ - چو بیداد محبت بیش شد حاجت روا گردد
شماره ۵۵۳ - آنچه از بوسی بر آن لبهای شیرین می رود
شماره ۵۵۵ - با بار آن گل رو دل بی حجاب باشد
شماره ۵۵۶ - نه تنها غنچه را کیفیت چشمش سبو بخشد
شماره ۵۵۷ - شب که یاد چشم مستش از غمم افزوده بود
شماره ۵۵۸ - دولت کسی ز پهلوی حسنت هوس کند
شماره ۵۵۹ - چون نگاهی سوی من زان چشم مخمور افکند
شماره ۵۶۲ - هر سحر کز روزن آن رشک پری سر می کشد
شماره ۵۶۳ - از سینه دل جدا به تپیدن نمی شود
شماره ۵۶۴ - مفت رندی است که کام از لب ساغر گیرد
شماره ۵۶۷ - خامه ام گاهی به او گر نامه ای انشا کند
شماره ۵۶۸ - دلها بسی بر آتش حسنش سپند شد