شماره ۶۵۷ - طعن ها زاهد به عشق پاک دامن می زند
شماره ۶۵۸ - غنچه مانند این دهن باشد
شماره ۶۵۹ - می به جام گل از آن رخسار زیبا ریختند
شماره ۶۶۴ - چو مهر دوست مرا در حریم جان تابد
شماره ۶۶۵ - آیینه با وقار تو سیماب می شود
شماره ۶۶۶ - از شور جنون هیچ کس آگاه نمی بود
شماره ۶۶۸ - شب که حالم زغم هجر تو دیگرگون بود
شماره ۶۷۱ - خط به گرد عارضش گرد شمیم گل بود
شماره ۶۷۲ - شب که در ساغر شراب ارغوان افکنده بود
شماره ۶۷۳ - دایما خون دلم زان زلف و کاکل می چکد
شماره ۶۷۷ - تا چند رود دل پی کاری که ندارد
شماره ۶۷۹ - لب خندان به تو ای غنچه دهن بخشیدند
شماره ۶۸۱ - دل عاشق ز منع اشک خونین غرق خون می گردد
شماره ۶۸۳ - هرگز از پیش نظر آن رخ رخشان نرود
شماره ۶۸۴ - به شوخی برق را راه تپش بر بال و پر بندد
شماره ۶۸۵ - دل را به قدر خمکده ها جوش داده اند
شماره ۶۸۶ - تنها نه همین یارم گوش سبکی دارد
شماره ۶۸۷ - نه آسان زان سر کو عاشق بیدل برون آید
شماره ۶۹۱ - قهقهه خنده مرا در غم او ناله بود
شماره ۶۹۲ - با همه اعضا مرا چون ابر گریان ساختند