غزل ۱۸۵۱ - با زلف پر شکن دل نادیده کام ساخت
غزل ۱۸۵۲ - آن روی لاله رنگ مرا در نقاب سوخت
غزل ۱۸۵۳ - سر جوش داغ بر دل ما نوبهار ریخت
غزل ۱۸۵۵ - شد یوسف آنکه رشته حب الوطن گسیخت
غزل ۱۸۶۰ - چشم خوشی که مست و خرابش شوم کجاست؟
غزل ۱۸۶۲ - شد مدتی که خشت سر خم کتاب ماست
غزل ۱۸۶۹ - درد دلم ز پرسش ارباب عادت است
غزل ۱۸۷۵ - روی ترا به زلف معنبر چه حاجت است؟
غزل ۱۸۷۶ - با چهره شکفته گلستان چه حاجت است؟
غزل ۱۸۸۲ - خال لب تو داغ دل آب کوثرست
غزل ۱۸۸۸ - دیوانه خموش به عاقل برابرست
غزل ۱۸۹۰ - زلف معنبر تو به صد جان برابرست
غزل ۱۸۹۶ - از شادی جهان غم دلدار خوشترست
غزل ۱۸۹۹ - خط را به دور عارض او شان دیگرست
غزل ۱۹۰۰ - آیینه دار روی تو شرم و حیا بس است
غزل ۱۹۰۱ - خشتی مرا ز کوی تو در زیر بس است
غزل ۱۹۰۴ - زلف کج تو سلسله جنبان آتش است
غزل ۱۹۰۸ - نقشم به باد داد، نگار اینچنین خوش است
غزل ۱۹۰۹ - ای دل تصور کمر یار نازک است
غزل ۱۹۱۱ - روی تو برق خرمن آسایش دل است