غزل ۱۷۸۸ - ز باده حالت فرزانه می توان دانست
غزل ۱۷۸۹ - مپوش چشم ز رخسار همچو جنت دوست
غزل ۱۷۹۰ - هزار بار درآیم اگر به خانه دوست
غزل ۱۷۹۱ - ز عشق در اگر نور آشنایی هست
غزل ۱۷۹۳ - سیاه مستی چشم از شرابخانه کیست؟
غزل ۱۷۹۵ - به دلنشینی صحرای عشق صحرا نیست
غزل ۱۸۰۲ - ز تنگدستی شکر، نی مرا غم نیست
غزل ۱۸۰۹ - زمین چو ریگ روان است بر جناح سفر
غزل ۱۸۱۰ - چه خستگی است که در چشم ناتوان تو نیست؟
غزل ۱۸۱۴ - نسیم صبحدم از بوی یار خالی نیست
غزل ۱۸۲۳ - ملامت از دل بیباک من فغان برداشت
غزل ۱۸۲۴ - ز ناله گر دل بی برگ ما نوا می داشت
غزل ۱۸۲۵ - به این نشاط که دل سر به تیغ یار گذاشت
غزل ۱۸۲۶ - عنان دل ز من آن دلربا گرفت و گذاشت
غزل ۱۸۳۲ - ز بوی زلف تو باغ آنچنان معطر گشت
غزل ۱۸۳۷ - ز دیده رفت و قرار از دل شکیبا رفت
غزل ۱۸۴۳ - به ابر اگر چه توان چشم آفتاب گرفت
غزل ۱۸۴۴ - سحر که باد صبا از رخش نقاب گرفت
غزل ۱۸۴۶ - ز روی گرم تو خورشید حشر نور گرفت
غزل ۱۸۵۰ - شب گذشته دل از زلف پر شکن می گفت