غزل ۴۹۴۰ - به خط است این نمایان گشته از طرف بناگوشش
غزل ۴۹۴۱ - که حد دارد تواند شد طرف با حسن بیباکش ؟
غزل ۴۹۴۲ - گل اندامی که من دارم نظربرروی گلرنگش
غزل ۴۹۴۳ - چسان دل رانگه دارد کسی از چشم قتالش ؟
غزل ۴۹۴۴ - چسان در بر کشم گستاخ چون پیراهن اندامش؟
غزل ۴۹۴۵ - چسان گستاخ گیرم بوسه ازلعل می آشامش؟
غزل ۴۹۴۶ - درآن محفل که از می برفروزد روی گلفامش
غزل ۴۹۴۷ - اگر چه می زند آتش به عالم روی تابانش
غزل ۴۹۴۹ - بلا جویی که من دارم نظر برچشم فنانش
غزل ۴۹۵۰ - چگونه جان برد صید از کمین چشم فتانش؟
غزل ۴۹۵۱ - ز گرد سرمه نتوان دید درچشم سخندانش
غزل ۴۹۵۲ - رگ ابری است آن لبهای نوخط، بوسه بارانش
غزل ۴۹۵۳ - به سرخی می زند چون مشک خط عنبرافشانش
غزل ۴۹۵۴ - به جوش آرد شراب شوق را رخسار گلگونش
غزل ۴۹۵۵ - اگر باید درآتش رفت از رخسار گلگونش
غزل ۴۹۵۷ - اگر چه بی نیاز ست از دو عالم ناز تمکینش
غزل ۴۹۵۹ - شود دیوانه آخر هر که سودایی است همراهش
غزل ۴۹۶۰ - به عاشق صید عاشق میکند قد دلارایش
غزل ۴۹۶۱ - ندارد سرکشی ازاهل دل قد دلارایش
غزل ۴۹۶۲ - به مژگان بر نمی گردد نگاه از چشم گیرایش