عاشقانه

اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۳۰۶ - نگار من به یکی لحظه صد بهانه کند اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۳۲۰ - چون دو زلفش سر بر آن رخسار گلگون می‌نهند اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۳۲۳ - دل از فراق شما دردمند خواهد بود اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۳۲۸ - آن روز کو که روی غم اندر زوال بود؟ اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۳۴۱ - روز وداع گریه نه در حد دیده بود اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۳۴۵ - ای کون و مکان از تو، اندر چه مکانی خود؟ اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۳۴۹ - ترا چه تحفه فرستم که دلپذیر شود؟ اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۳۵۰ - رخت دل بدزدد نهان شود اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۳۷۹ - به حسن عارض چون ماه و زیب چهرهٔ‌چون خور اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۳۸۷ - زلف مشکینت چو دامست، ای پسر اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۳۸۹ - هیچ نقاشی نیامیزد چنین رنگ، ای پسر اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۳۹۳ - جانا، ضمیرت حال ما نیکو نمیداند مگر؟ اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۴۰۲ - گر چه دورم، نه صبورم ز تو، ای بدر منیر اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۴۱۳ - گر تو گل چهره در آیی به چمن مست امروز اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۴۱۴ - هر چه گویم من، ای دبیر، امروز اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۴۱۷ - در وفا داری نکردی آنچه می‌گفتی تو نیز اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۴۲۶ - سخت زیبا دلبرست او، چشم بد دور از رخش اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۴۲۷ - جفت شادیست بعید، آنکه تو داری شادش اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۴۲۸ - چنین که بسته شدم باز من به زلف چو بندش اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۴۲۹ - درین همسایه شمعی هست و جمعی عاشق از دورش