غزل ۱۸۹ - خاک آن بادیم کو بر آستانت بگذرد
غزل ۱۹۱ - ترکم به خنده چون دهن تنگ باز کرد
غزل ۱۹۳ - هوست معتکف خانهٔ خمارم کرد
غزل ۱۹۴ - دل ببردی و یکی کار دگر خواهم کرد
غزل ۱۹۵ - وصف روی آن پسر خواهیم کرد
غزل ۲۱۰ - رخش، روابود، ار اسب دلبری تازد
غزل ۲۱۸ - تویی که از لب لعلت گلاب می‌ریزد
غزل ۲۲۱ - با زلف او مردانگی باد صبا را می‌رسد
غزل ۲۲۸ - تا دلم بر رخ چون ماه تمامت باشد
غزل ۲۳۰ - هر که آن قامت و بالای بلندش باشد
غزل ۲۳۹ - چون قد تو در چمن نباشد
غزل ۲۴۴ - با عارض و زلفت قمر و قیر چه باشد؟
غزل ۲۴۵ - دوشت به خواب دیدم، تعبیر این چه باشد؟
غزل ۲۶۹ - هزار قطرهٔ خونم ز چشم تر بچکد
غزل ۲۷۵ - عمری که نه با تست کسش عمر نخواند
غزل ۲۷۷ - صبا، رمزی بگو از من به دلداری که خود داند
غزل ۲۸۰ - کیست کز آن بت بمن خبر برساند؟
غزل ۲۸۶ - نقش لب تو از شکر و پسته بسته‌اند
غزل ۲۸۷ - اول فطرت که نقش صورت چین بسته‌اند
غزل ۲۹۸ - کرا بر تو فرستم که شرح حال کند؟
دسترسی سریع
صفحات برجسته
گشت و گذار
با گوهرین
۱۳۹۵ - ۱۴۰۵
