غزل ۸۷ - نوبهارست و چمن خرم و گلزار اینجاست
غزل ۹۰ - تا زندهایم، یاد لبش بر زبان ماست
غزل ۱۱۱ - سروی که ازو و حور و پری بار برند اوست
غزل ۱۱۳ - آنکه رخ عاشقان خاک کف پای اوست
غزل ۱۱۶ - در گمانی که: به غیر از تو کسی یارم هست؟
غزل ۱۲۰ - هر کرا با تو نه پیوندی و پیمانی هست
غزل ۱۲۵ - جز نقش تو در خیال ما نیست
غزل ۱۲۹ - هم خانهایم، روی گرفتن حلال نیست
غزل ۱۴۶ - چه شد آن سرو سهی؟ کز لب این بام برفت
غزل ۱۵۷ - زمانی خاطرم خوش کن به وصل روی گل رنگت
غزل ۱۵۸ - ای عید روزهداران ابروی چون هلالت
غزل ۱۵۹ - زهی! شب نسخهای از زلف و خالت
غزل ۱۶۰ - سرشک دیده دلیلست و رنگ چهره علامت
غزل ۱۶۴ - ای ماه سر نهاده از مهر بر زمینت
غزل ۱۶۵ - ای طیرهٔ شب طرهٔ خورشید پناهت
غزل ۱۶۷ - ای شب تیره فرع گیسیویت
غزل ۱۷۳ - چون بگذری دلم به تپیدن در اوفتد
غزل ۱۷۵ - کجا شد ساربانش؟ تا دلم را تنگ در بندد
غزل ۱۸۲ - بمیرم چشم مستت را که جانم زنده میدارد
غزل ۱۸۶ - طراوت رخت آب سمن تمام ببرد