شماره ۶۹ - بسی شب با مهی بودم کجا شد آن همه شبها
شماره ۷۱ - جانا، به پرسش یاد کن روزی من گم بوده را
شماره ۷۲ - چو خواهی برد روزی عاقبت این جان مفتون را
شماره ۷۳ - چه اقبال است این رب که دولت داده رو ما را
شماره ۷۴ - دیوانه می کنی دل و جان خراب را
شماره ۷۵ - دلم در عاشقی آواره شد آواره تر بادا
شماره ۷۸ - رسید باد صبا تازه کرد جان مرا
شماره ۸۰ - عشق از پی جان گرفت ما را
شماره ۸۲ - سری دارم که سامان نیست او را
شماره ۸۳ - گیرم که می نیرزم من بنده همدمی را
شماره ۸۴ - گذشت آرزو از حد به پای بوس تو ما را
شماره ۸۶ - من و پیچاک زلف آن بت و بیداری شبها
شماره ۸۷ - نازکیی که دیده ام آن رخ همچو لاله را
شماره ۸۸ - یا رب، که داد آینه آن بت پرست را
شماره ۹۰ - دیوانه کرد زلف تو در یک نظر مرا
شماره ۹۱ - که ره نمود ندانم قبای تنگ ترا
شماره ۹۲ - باز مدار، ای پسر، غمزه نیم خواب را
شماره ۹۳ - دلبرا، عمریست تا من دوست می دارم ترا
شماره ۱۰۱ - ای از مژه تو رخنه در جانها
شماره ۱۰۲ - باشد آن روزی که بینم غمگسار خویش را