شماره ۸۷۷ - باد صبا ز نافه چینت نمی رسد
شماره ۸۷۹ - ترکی و خوبروی، کسی کاینچنین بود
شماره ۸۸۱ - چشمت که قصد جان من ناتوان کند
شماره ۸۸۳ - تا چین زلف بر رخ دلدار نشکند
شماره ۸۸۴ - چون طره تو سلسله بر یاسمین نهد
شماره ۸۸۷ - یک روز یار اگر قدمی سوی من زند
شماره ۸۸۹ - شبی که دلبرم از بام همچو ماه برآید
شماره ۸۹۰ - به بام خویش چو آن ماه کج کلاه برآید
شماره ۸۹۱ - چون آن بت از سر کو با هزار ناز برآید
شماره ۸۹۲ - چو ترک مست من آلوده شراب در آید
شماره ۸۹۳ - دلم ز دست برفته ست و پیش باز نیابد
شماره ۸۹۴ - مهی گذشت که چشمم خبر ز خواب ندارد
شماره ۸۹۵ - کمند زلف تو عشاق را به کوی تو آرد
شماره ۸۹۸ - ز حد گذشت غم ما و آن نگار نپرسید
شماره ۹۰۲ - نماز شام که آن مه مرا جمال نمود
شماره ۹۰۳ - گل و شکوفه همه هست و یار نیست، چه سود؟
شماره ۹۰۴ - مهی بر آمد و از ماه من خبر نرسید
شماره ۹۰۷ - به دیده و دل من دوست خانه می طلبد
شماره ۹۰۸ - اگر ز حال من آن شوخ را خبر باشد
شماره ۹۱۰ - کسی که عشق نورزد سیاه دل باشد