شماره ۱۳۳ - به عهد حسن تو بس فتنه کز جهان برخاست
شماره ۱۳۴ - همین که از برم آن سرو سیم تن برخاست
شماره ۱۳۵ - همین که از برم آن سرو نازنین برخاست
شماره ۱۴۲ - مشتاق روی دوست که حالش مشوش است
شماره ۱۵۶ - آفتاب خُلد روی یار ماست
شماره ۱۵۸ - یارب آن را که ز ما نیست خبر هیچ غم است
شماره ۱۶۳ - ابرِ نیسان دیده ی گریان ماست
شماره ۱۶۹ - این تویی کت هوس باغ و سر بستان است
شماره ۱۷۰ - به قامت تو که تشویش سرو بستان است
شماره ۱۷۱ - مرا به دیدن تو اشتیاق چندان است
شماره ۱۷۲ - اگر مفارقت ای دوست بر تو آسان است
شماره ۱۷۳ - روزگاریست که در خاطرم آشوب فلان است
شماره ۱۷۶ - بتی فربه سرین لاغر میان است
شماره ۱۷۷ - ما را به روی دوست شب تیره روشن است
شماره ۱۸۱ - نتیجه ای که زافکار نیم جان من است
شماره ۱۸۲ - گر رقیبش دشمن جان است رضوان من است
شماره ۱۸۹ - بتی لاغر میان فربه سرین است
شماره ۱۹۰ - شاد کن جان من که غمگین است
شماره ۱۹۵ - با تو ما را اتّصالِ جانی است
شماره ۱۹۶ - عرق چین تو بویی بر صبا بست