شماره ۳۲ - تا می نمی خورم غمِ دل می خورد مرا
شماره ۳۴ - بگویید ای مسلمانان که درمان چیست کارم را
شماره ۳۵ - برفت و بر سر آتش نشاند یار مرا
شماره ۴۰ - به کام دل بدیدم خویشتن را
شماره ۴۱ - چه شود گر بپذیری من تر دامن را
شماره ۴۲ - طاقت بار ملامت نبود گردون را
شماره ۴۳ - به زیر طاق دو ابرو ساحرند او را
شماره ۴۴ - مگر صبا برساند سلام یارو را
شماره ۴۵ - وقتی ز ما یاد آمدی هر هفته یی آن ماه را
شماره ۴۷ - کیست که چاره ای کند جانِ به لب رسیده را
شماره ۴۹ - نظر از جانب ما کن زکات زندگانی را
شماره ۵۲ - ما همانیم که بودیم و ز یادت به وفا
شماره ۵۴ - ما برفتیم و تو دانی و دل غم خور ما
شماره ۶۴ - ای جانِ به لب رسیده بشتاب
شماره ۶۵ - در سِتر ابر چند توان داشت آفتاب
شماره ۶۷ - یاد آن شبها که بودی در کنارم آفتاب
شماره ۶۸ - دوش می دیدم که بودی در کنارم آفتاب
شماره ۶۹ - ای در نقاب حسن نهان کرده آفتاب
شماره ۷۶ - کاش برون آمدی یوسف ما از نقاب
شماره ۸۳ - دوش آمد بر سرم سرو خرامان نیمه شب