شماره ۲۳۹ - لعل جان بخشت ز جان ناز کتراست
شماره ۲۴۵ - ماه در حسن برخسار تو خویشاوند است
شماره ۲۴۶ - مائیم و دلی پر خون بر خاک سر کویت
شماره ۲۴۷ - مجلس معطرست و به آن وقت ما خوش است
شماره ۲۴۸ - مرا با تو نقل و شراب آرزوست
شماره ۲۴۹ - مرا از چشم تو نازی نیاز است
شماره ۲۵۰ - مرا با زلف او گر دسترس نیست
شماره ۲۵۱ - مرا بر رخ از دیده خون آمد است
شماره ۲۵۲ - مرا دلیست که جز با غم تو سر خوش نیست
شماره ۲۵۴ - مرا بی محنت او راحتی نیست
شماره ۲۵۵ - مرا گفتی برین در این فغان چیست؟
شماره ۲۵۸ - هست آن چشمیم و باز آن چشم میجوئیم مست
شماره ۲۵۹ - مشنو که مرا به ز تو بار دگری هست
شماره ۲۶۰ - مطلع حسن جمال است آفتاب روی دوست
شماره ۲۶۱ - مقام عشق تو هر چند منزل خطر است
شماره ۲۶۴ - مه را ز ثاب حسن تو هر شب قیامت است
شماره ۲۶۵ - مه لاف حسن زد به نو زا رخ بر او گرفت
شماره ۲۶۶ - میل دلم بروی تو هر دم زیادت است
شماره ۲۶۸ - نیست ما را بجز آن جان و جهان در یایست
شماره ۲۶۹ - نیست مرا دوستر از دوست دوست