شماره ۳۳۱ - با سرود و آه و ناله میرود اشکم چو رود
شماره ۳۳۲ - با عارض تو زلف دم از نقشه چین زند
شماره ۳۳۳ - با غم عشق تو دل کیست که محرم باشد
شماره ۳۳۶ - با باد لبت ساقی چون می به قدح ریزد
شماره ۳۳۷ - بر افشان زلف تا دل را شب محنت به روز آید
شماره ۳۳۸ - به حلقه که ز زلفت با خبر ببرد
شماره ۳۳۹ - به خال لب خط سبزت قرابتی دارد
شماره ۳۴۰ - به خانه ای که چنین میهمان فرود آید
شماره ۳۴۱ - بر دل از غمزه خدنگی زدی آن هم گذرد
شماره ۳۴۲ - بر عزیزان غمزة شوخ تو خواری می کند
شماره ۳۴۷ - به مجلسی که از روی نو پرده بر گیرند
شماره ۳۴۸ - بوی خوشت چو همدم باد سحر شود
شماره ۳۴۹ - بهار آمد خبر از می فرستید
شماره ۳۵۰ - بی تو مرا زندگی بکار نیاید
شماره ۳۵۲ - بی لبت در جگر تشنه لبان آب نماند
شماره ۳۵۳ - بیمار ترا کس نتوانست دوا کرد
شماره ۳۵۴ - بیمار عشق جز لب او آرزو نکرد
شماره ۳۵۵ - بی باد تو عشاق دل شاد نیابند
شماره ۳۵۶ - پری را دلبری چندین نباشد
شماره ۳۵۸ - پیش رخ نو دیده پری را نکو ندید