شماره ۱۵۲ - دل زنده شد از بوی تو بوی تو مرا ساخت
شماره ۱۵۴ - دل صفه خال تو با زلف گفت
شماره ۱۵۵ - دل قبله خود خاک سر کوی تو دانست
شماره ۱۵۶ - دردل ما بردی و رفتی نه چنین می بایست
شماره ۱۵۷ - دلم بدان که تو میخوانیش غلام خوش است
شماره ۱۵۸ - دل ملک تو شد نوبت لطف است و عنایت
شماره ۱۵۹ - دل هر که بیمار او شد خوش است
شماره ۱۶۱ - دوستان گر کشت ما را دوست ما دانیم و دوست
شماره ۱۶۲ - دوستان بار من و دلبر و دلدار من اوست
شماره ۱۶۴ - دیده در عمری ز رویت با خیالی فائع است
شماره ۱۶۵ - رخسار دلفروزت خورشید بیزوال است
شماره ۱۶۷ - روزی که به من ناز و عتابت به حساب است
شماره ۱۶۸ - روی تو قبله مناجات است
شماره ۱۷۰ - ز عشقت بی کس و مسکینم ای دوست
شماره ۱۷۱ - از کویت بفردوس اعلى دری است
شماره ۱۷۲ - زلف تو از غالیه مشکین ترست
شماره ۱۷۳ - زلف کمند افکنت اقلیم جان گرفت
شماره ۱۷۶ - سر زلف تو دزد دل های ماست
شماره ۱۷۷ - سرو پیش قد و بالای تو دیدم پست است
شماره ۱۷۸ - سرو قدت روان لبت جان است