شماره ۳۰۱ - آن شهسوار خویان بارب چه نام دارد
شماره ۳۰۲ - آنکه هرگز سوی من چشم رضائی نگشاد
شماره ۳۰۳ - آن به ز بتان گوی لطافت به ذقن
شماره ۳۰۴ - آنها که لب چون شکرستان نو پابند
شماره ۳۰۷ - از باد سر زلفت یک روز پریشان شد
شماره ۳۰۸ - از پرده هرکه رویت یک روز دیده باشد
شماره ۳۰۹ - از تو چشمم چو غطت کی طرف مه باشد
شماره ۳۱۰ - از سر هوای وصل تو بیرون نمی رود
شماره ۳۱۱ - از کوی دوست دوش نسیمی به من رسید
شماره ۳۱۲ - از لب او سختی چون به زبان می آید
شماره ۳۱۷ - اگر وظیفة دردت زمان زمان نرسد
شماره ۳۱۹ - امشب آن به به وثاق که فرو می آید
شماره ۳۲۰ - اهل دل زلف درازت رشته جان گفته اند
شماره ۳۲۱ - ای آتش سودای توأم سوخته چون عود
شماره ۳۲۲ - ای خوش آن دم کز نو بونی با دل انگاران رسد
شماره ۳۲۳ - ای گل نو ز توأم بوی کسی می آید
شماره ۳۲۴ - ای مرا در هجر رویت چشم تر چون سر سفید
شماره ۳۲۶ - بادی که نیست از سر کوی تو نیست باد
شماره ۳۲۷ - باز این دل غمدیده به دام تو در افتاد
شماره ۳۲۸ - باز تیر غمزه او بر دل ما کی رسد