شماره ۳۸۷ - حلقه پیش رخ از طره آن به واشد
شماره ۳۸۸ - خانه دیده ز دیدار تو روشن باشد
شماره ۳۸۹ - خبری ز هیچ قاصد زه دیار من نیامد
شماره ۳۹۱ - خوشا غمی که برویم ز روی او آید
شماره ۳۹۴ - در عشق تو ترک سره چه باشد
شماره ۳۹۵ - در غم دلدار کس را این دل انگاری مباد
شماره ۳۹۷ - دگر گفتی نجویم بر تو بیداد
شماره ۳۹۸ - دلبرا چشم خوشت آفت مستان آمد
شماره ۳۹۹ - دلبر چه زود خط برخ دلستان کشید
شماره ۴۰۰ - دل چراغیست که نور از رخ دلبر گیرد
شماره ۴۰۱ - دل چو در زلف تو پیچید روانش بستند
شماره ۴۰۲ - دل در طلیت روی به صحرای غم آورد
شماره ۴۰۳ - دل ز داروخانه دردت دواه دارد امید
شماره ۴۰۷ - دل گرمم ز نو بر آتش غم سوخته باد
شماره ۴۰۸ - دل مقیم در آن جان جهان می باشد
شماره ۴۱۰ - دل من بیئو دگر دیده بینا چه کند
شماره ۴۱۱ - دل من صحبت دلدار دگر می طلبد
شماره ۴۱۳ - دوش باد سحری زلف تو می افشانید
شماره ۴۱۴ - دوش چشمم ز فراق تو به خون تر میشد
شماره ۴۱۵ - دوش در خانه ما ماه فرود آمده بود