شماره ۶۴ - شکرست آن لب میگون تو یاقوت روانست
شماره ۶۵ - شهره شهر شد از غایت خوبی رویت
شماره ۶۶ - شکن زلف یار پر شکن است
شماره ۶۷ - عالم از حسن تو یکسر حسن آباد شدست
شماره ۶۹ - قبله جان طاق ابروی شماست
شماره ۷۰ - کشور حسن تو امروز بکام دل ماست
شماره ۷۱ - گل جمال تو چون بر فراز سرو شکفت
شماره ۷۴ - گلهای نوشکفته بهر بوستان که هست
شماره ۷۵ - گر مرا جان رود اندر پی جانان از دست
شماره ۷۶ - لعل شیرین تو پیرایه در عدن است
شماره ۷۷ - مشکین سر زلف تو که در پای کشانست
شماره ۷۹ - مرا ترکانه چشم او به مستی گر جفاها گفت
شماره ۸۰ - ماه عیدست این ندانم یا خم ابروی دوست
شماره ۸۲ - هرگز از یاد نخواهد شدنم صحبت دوست
شماره ۸۳ - هنگام نو بهار و لب جویبار و کشت
شماره ۸۴ - هر کجا صاحبدلی آزاده و فرزانه ایست
شماره ۸۵ - هر سحر بی شام زلفین تو ای حورا صفت
شماره ۸۶ - هرکه با زلف تو اندر دام نیست
شماره ۸۷ - یا رب این پسته شیرین چه شکر گفتارست
شماره ۸۸ - یا رب این بوی خوش از روضه رضوان برخاست