شماره ۱۱۳ - چون پسته خندان توأم در نظر آید
شماره ۱۱۴ - خطش از ریحان طرازی بر گل سوری کشید
شماره ۱۱۵ - دل دیوانه سار من چو از زلفش در آویزد
شماره ۱۱۶ - در خواب اگر خیال تو بر من گذر کند
شماره ۱۱۷ - روز و شب از دو چشم من گر همه سیل خون شود
شماره ۱۱۸ - روزگاریکه بهجران توأم میگذرد
شماره ۱۱۹ - زلفت از سنبل تر گرد سمن پرچین کرد
شماره ۱۲۰ - ز آن روی طره ی پر رخ دلدار کج نهند
شماره ۱۲۱ - ز تاب می چو خوی از روی دلستان بچکد
شماره ۱۲۲ - زمانه رونق کارم به کام می نکند
شماره ۱۲۳ - سنبل زلف تو چون از گل تر بردارند
شماره ۱۲۴ - سنبل غالیه گون بر گل تر می شکند
شماره ۱۲۵ - شادباش ای دل که حالت پیش جانان گفته اند
شماره ۱۲۸ - صبا ز برگ گلش چون کلاله بر گیرد
شماره ۱۲۹ - طالع سعد دلم زان رخ گلگون گیرد
شماره ۱۳۱ - عاشقان تا ز کمند غم عشقت نرهند
شماره ۱۳۲ - عشق تو گر ضلال دل ماست گر رشاد
شماره ۱۳۳ - عاشقان چون عزم رفتن سوی دلبر کرده اند
شماره ۱۳۴ - گرد گلت سبزه تر میدمد
شماره ۱۳۵ - گر بوصل خودم آنماه زمانی بدهد