رباعی ۱۴۳ - دشت از مجنون که لاله می روید از او
رباعی ۱۸۵ - گر با تو فلک بدی سگالد، چه کنی؟
شمارهٔ ۲۰۱ - علی جان
شمارهٔ ۳۶ - گل سرخ
شمارهٔ ۱۱۴ - دختر فقیر
شمارهٔ ۱۴۹ - مونس پدر
شمارهٔ ۶ - جواب بهار به ادیب السلطنۀ سمعین «عطا»
شمارهٔ ۱۵ - قمرالملوک
شمارهٔ ۴۴ - در مرگ مادر
درشتی کردن شوهر با زن خود
گفتار ششم عزیمت بهار به اصفهان و شرح آن
غزل ۱۲۹ - دیدن لعل لبش خاموش می سازد مرا
غزل ۱۴۵ - صبح از جان های روشن یاد می آید مرا
غزل ۳۴۳ - نمی باشد ز بی برگی چراغی خانه ما را
غزل ۵۲۴ - چون گشاید ز چمن خاطر ناشاد مرا؟
غزل ۵۲۷ - نخل قد تو هم آغوش بلا کرد مرا
غزل ۶۰۳ - عرق به چهره نشسته است آن پریوش را
غزل ۶۱۹ - ز درد و داغ محبت سرشته اند مرا
غزل ۶۸۲ - می سوزد آرزو دل پراضطراب را
غزل ۷۶۶ - آمیخته است مستی ما با خمار ما