شماره ۲۲۱ - گویی که هان وفا که وفا بوده است شرط
شماره ۲۲۳ - مرا که باده ندارم ز روزگار چه حظ؟
شماره ۲۲۴ - تا رغبت وطن نبود از سفر چه حظ؟
شماره ۲۲۵ - شادم که بر انکار من شیخ و برهمن گشته جمع
شماره ۲۲۶ - تا تف شوق تو انداخته جان در تن شمع
شماره ۲۲۸ - هنگام بوسه بر لب جانان خورم دریغ
شماره ۲۲۹ - ای کرده غرقم بی خبر شو زین نشانها یک طرف
شماره ۲۳۱ - شدم سپاسگزار خود از شکایت شوق
شماره ۲۳۲ - به گونه می نپذیرد ز همدگر تفریق
شماره ۲۳۳ - بحر اگر موج زنست از خس و خاشاک چه باک؟
شماره ۲۳۶ - ای ترا و مرا درین نیرنگ
شماره ۲۳۸ - تن بر کرانه ضایع دل در میانه غافل
شماره ۲۳۹ - گفتم ز شادی نبودم گنجیدن آسان در بغل
شماره ۲۴۰ - داریم در هوای تو مستی به بوی گل
شماره ۲۴۱ - نه مرا دولت دنیا نه مرا اجر جمیل
شماره ۲۴۲ - هم به عالم ز اهل عالم بر کنار افتاده ام
شماره ۲۴۶ - نوگرفتار تو و دیرینه آزاد خودم
شماره ۲۴۷ - این چه شورست که از شوق تو در سر دارم؟
شماره ۲۴۸ - آنم که لب زمزمه فرسای ندارم
شماره ۲۴۹ - ز من حذر نکنی گر لباس دین دارم