شماره ۱ - چو بو دهد صبحم به دست باد صبا
شماره ۲ - مرا دردی است بی درمان که نی سر دارد و نی پا
شماره ۳ - مردمی، فهم، ادا، ترس خدا، رحم بجا
شماره ۴ - نه همین طوق گلو حلقهٔ جام است اینجا
شماره ۵ - به رخ مهر جهان آرا به گیسو چون شب یلدا
شماره ۶ - گداخت سیم وش آن شوخ سیمبر ما را
شماره ۷ - الهی حل مگردان تا قیامت مشکل ما را
شماره ۸ - سودم به خاک پایش روی نیاز خود را
شماره ۹ - حکم سخن ندادم هر دم زبان خود را
شماره ۱۰ - عشق عالمسوز ما بر هم زند تدبیر را
شماره ۱۱ - تا شانه شد مشاطه گر آن زلف عنبربیز را
شماره ۱۵ - در فصل غیر یافته ام من وصال را
شماره ۱۶ - تا شد حکیمم عشق او با درد شد الفت مرا
شماره ۱۷ - لب وانشد به ذکر، ز بیم ریا مرا
شماره ۱۹ - دست گیرید ساغر غم را
شماره ۲۰ - انگشت تعرض نرسیده سخنم را
شماره ۲۱ - مکن سؤال ز هر بی وفا وفای مرا
شماره ۲۲ - به آب دیده کنم سبز، خط ریحان را
شماره ۲۳ - زمین شوره، ای جان، کی شناسد قدر باران را؟
شماره ۲۴ - نیت قرآن بستم طوف کوی جانان را