غزل ۱۰۰ - نور رخ تو قمر ندارد
غزل ۱۰۲ - تا لب تو آنچه بهتر آن برد
غزل ۱۰۹ - ای کم شده وفای تو این نیز بگذرد
غزل ۱۱۲ - خوبت آراست ای غلام ایزد
غزل ۱۱۹ - در مهر ماه زهدم و دینم خراب شد
غزل ۱۲۱ - دل به تحفه هر که او در منزل جانان کشد
غزل ۱۲۲ - ما را ز مه عشق تو سالی دگر آمد
غزل ۱۲۴ - گر شبی عشق تو بر تخت دلم شاهی کند
غزل ۱۲۶ - مردمان دوستی چنین نکنند
غزل ۱۳۱ - هزار سال به امید تو توانم بود
غزل ۱۳۳ - از هر چه گمان بر دلم یار نه آن بود
غزل ۱۳۴ - نور تا کیست که آن پردهٔ روی تو بود
غزل ۱۳۵ - با او دلم به مهر و مودت یگانه بود
غزل ۱۳۶ - هر کرا در دل خمار عشق و برنایی بود
غزل ۱۳۸ - ای یار بی تکلف ما را نبید باید
غزل ۱۴۰ - تا رقم عاشقی در دلم آمد پدید
غزل ۱۴۱ - لشکر شب رفت و صبح اندر رسید
غزل ۱۴۲ - اقتدا بر عاشقان کن گر دلیلت هست درد
غزل ۱۴۳ - معشوق مرا ره قلندر زد
غزل ۱۴۶ - دوش ما را در خراباتی شب معراج بود