شماره ۱۰ - ذوق برهنگی عقل از تن گرفت ما را
شماره ۱۱ - قوی شد لاغر از گوشمال غم ز بس ما را
شماره ۱۲ - بس است شمع قناعت چون مسکن ما را
شماره ۱۳ - پوشیده پرده گر دوست روی سیاه ما را
شماره ۱۴ - ز لطف دوست کی آید دریدن پرده ما را؟
شماره ۱۵ - ریش سازد ز نزاکت گل رخسار ترا
شماره ۱۶ - نتوان به پند کرد نکو بدسرشت را
شماره ۱۷ - چو دست سائلان نبود گلی دامان وسعت را
شماره ۲۰ - ز کیفیت بود هر گوشه صد میخانه در صحرا
شماره ۲۱ - گر کنم تحریر احوال دل ناشاد را
شماره ۲۳ - پی تحصیل آسایش فگندی در بدر خود را
شماره ۲۴ - نوروز گشت و هر رگ ابری بهار را
شماره ۲۵ - عینک شود چو شیشه دل عقل پیر را
شماره ۲۶ - صبح میسازد شب من چشم گوهرپاش را
شماره ۲۷ - بنرمی میتوان تسخیر کردن خصم سرکش را
شماره ۲۸ - زیور تن صحت اعضاست اهل هوش را
شماره ۲۹ - خواهد گشود عقده دلهای ریش را
شماره ۳۱ - مدان یک دم روا ای خواجه در دادن توقف را
شماره ۳۳ - گشته از سوز شرر زان سینه گلخن سنگ را
شماره ۳۴ - بزرگان می کنند از کیسه غیر این تجمل را