شماره ۳۶ - گل چو او خواهد شود، بنگر خیال خام را؟
شماره ۳۷ - از بسکه سست گشته تن مبتلا مرا
شماره ۳۹ - اگر نه، از گل محنت سرشته اند مرا؟
شماره ۴۱ - زان لعل لب سخن شده رنگین ز بس مرا
شماره ۴۶ - جوهر از تیغ زبان شد،ریخت تا دندان مرا
شماره ۴۹ - برده از بس فکر آن شوخ کمان ابرو مرا
شماره ۵۰ - نبسته جز بدی من، کمر بکینه مرا
شماره ۵۱ - در میان خلق عالم، کشت تنهایی مرا
شماره ۵۲ - شد دماغ از سنبل او بسکه سودایی مرا
شماره ۵۳ - بستیم ز لب، در به رخ آفات زمان را
شماره ۵۷ - اگر در خواب بینم لنگر آن کوه تمکین را
شماره ۵۸ - اگر لذت شناس درد سازی جان شیرین را
شماره ۵۹ - بلا نتیجه بود، عیشهای نوشین را
شماره ۶۱ - قرب حق جویی؟ رضا جو باش خلق الله را
شماره ۶۲ - کرد ظاهر از نقاب آن روی گلگون کرده را
شماره ۶۳ - در وحشت دو کون بجو آن یگانه را
شماره ۶۴ - دوست می سازد تواضع دشمن دیرینه را
شماره ۶۵ - گر به رنگش لاله یی باشد به دامن کوه را
شماره ۶۶ - به پیری، از چه رو می افگنی کار جوانی را
شماره ۶۹ - قد خم شد و افتاد جهان از نظر ما