شماره ۱۰۷ - یک نظر غافل نمیگردند از پاس حیات
شماره ۱۰۹ - به پیری و جوانی در طلب، زشتست تقصیرت
شماره ۱۱۰ - نکهت از زلف کجش سودائی سر در هواست
شماره ۱۱۱ - در چنگ خصم پاک گهر ایمن از بلاست
شماره ۱۱۳ - ز روزگار وفا خواهی؟ از تو این عجب است
شماره ۱۱۴ - اگر نه دیده بینایی تو معیوب است
شماره ۱۱۵ - دور از تو، همدمم غم و اندوه و محنت است
شماره ۱۱۶ - عالمی چون شهر کوران از غبار کثرت است
شماره ۱۱۸ - درا بخاطرم ای خرمی، که جا اینجاست
شماره ۱۱۹ - دماغ اهل فنا، از مکاره آزاد است
شماره ۱۲۰ - کجا عاقل بهستی دل نهاده است
شماره ۱۲۱ - سر سبزی دل، به زهر درد است
شماره ۱۲۳ - هر قدر نیکی بود پوشیده تر، نیکوتر است
شماره ۱۲۷ - دل با توکلست، گرم کیسه بی زر است
شماره ۱۲۸ - از بهر دو نان، منت دونان چه ضرور است
شماره ۱۲۹ - مرد خدا که پیشت، پامال چون حصیر است
شماره ۱۳۰ - نه همین صبح از غمم پیر است
شماره ۱۳۱ - نه شوق منصب هندم، نه ذوق جاگیر است
شماره ۱۳۲ - سجده پیش هر بتی کفر است،یک جانان بس است
شماره ۱۳۳ - دگر بجای رخ ساده، لوح ساده بس است