شماره ۷۱ - گرچه دانم ره عشق تو به سر مینرود
شماره ۷۲ - کودکی سنگ به کف چون سوی ویرانه رود
شماره ۷۳ - به سوی کعبه ز میخانه رهی باید کرد
شماره ۷۴ - گفتم آن چشم و مژه گفت نه بیمارانند
شماره ۷۶ - من گرفتم که به عشاق وفا نتوان کرد
شماره ۷۷ - ز هجرانت چنانم جان بسوزد
شماره ۷۹ - در بتکده گر خانه ای آباد توان کرد
شماره ۸۱ - شراب از خم به جام آمد خوش آمد
شماره ۸۲ - لبت از می چو لعل رنگ آید
شماره ۸۳ - آنچه با من سوز عشق وی کند
شماره ۸۵ - سر زهی دولت اگر در قدمت خاک آید
شماره ۸۷ - دل با صف غمزه ای در افتاد
شماره ۸۹ - فرق است زنخشب که مه از چاه بر آید
شماره ۹۰ - جز آفتاب تو و آن غنچه شراب آلود
شماره ۹۱ - ای دل ز خود برون شو یار است دیدی آمد
شماره ۹۲ - آنکه در پرده دل خلق جهانی بر باید
شماره ۹۴ - یار نامد به سرم تا به لبم جان نرسید
شماره ۹۵ - چرا خورشید و ماهش بر نباشد
شماره ۹۷ - شد دلم شیفته زلف گره گیر دگر
شماره ۹۸ - هرگز اندیشه زلفت نگذشتم به ضمیر