شماره ۹۹ - خردم طبل جنون کوفت ز سودای دگر
شماره ۱۰۰ - خسرو حسن تو جائی زده بر خرگه ناز
شماره ۱۰۱ - دل بر آن طره چه سود ار ز خطم بستی باز
شماره ۱۰۴ - نه آن دیبای گلناری است بر سرو خرامانش
شماره ۱۰۶ - دانی از بهر چه ته جرعه فشانند به خاک
شماره ۱۰۷ - نریخت ساقی چشم تو ساغری به گلویم
شماره ۱۰۹ - نگاه کن که نریزد دهی چو باده به دستم
شماره ۱۱۰ - بهار ار باده در ساغر نمیکردم چه میکردم؟
شماره ۱۱۲ - هر جا حدیث عشق تو بیدادگر کنم
شماره ۱۱۳ - ساقی از جام طرب داد شرابی دوشم
شماره ۱۱۴ - گفتم که به خاک و خون نشستم
شماره ۱۱۵ - چه بارهاست به دوش از سبوی باده فروشم
شماره ۱۱۶ - از لعل تو آنکه ساخت خاتم
شماره ۱۱۷ - آنکه یک عقده زکارش نکند باز منم
شماره ۱۱۸ - تا ز مینای غم عشق تو صهبا زدهام
شماره ۱۲۰ - چو چشمت ترک مستی در کمینم
شماره ۱۲۱ - کدام باده ز مینای دهر شد به گلویم
شماره ۱۲۲ - از صومعه زاهد به خرابات سفر کن
شماره ۱۲۵ - نمیگویم به بزمم باش ساقی می به مینا کن
شماره ۱۲۷ - منت ایزد را که بر شرع نبی اقرار من