شماره ۱۷ - تهی از صافی و دردی شده میخانه ما
شماره ۱۸ - مفتی شهر ندارد چوبه میخانه ما
شماره ۱۹ - زالتزام عقل شد دیوانگی حاصل مرا
شماره ۲۰ - مآشوب صبا طره جانانه ما را
شماره ۲۱ - شد مشتبه ز کعبه به میخانه راه ما
شماره ۲۲ - سینه تا سوده ای از مهر تو بر سینه ما
شماره ۲۳ - در کف طفلان رها کردم دل دیوانه را
شماره ۲۴ - طراز خرمی نوشد جمال نوبهاران را
شماره ۲۵ - شکستم عهد شیخ خانقه را
شماره ۲۶ - در کوی توام جنگ است هر روز به دشمنها
شماره ۲۸ - خضر پنداری نهانی کرده قدری می در آب
شماره ۲۹ - به خاک تیره خون دختر رز ریخت از پندت
شماره ۳۴ - دل که افتاده آن زلف سیه و آن ذقن است
شماره ۳۵ - زان مرا بیش ز مرغان قفس زاریهاست
شماره ۳۶ - باز بنهاد به سر خسرو خم افسر خشت
شماره ۳۷ - تا به کف پای خمم گردن مینائی هست
شماره ۳۸ - ما خراب غم و خمخانه ز می آباد است
شماره ۴۰ - حلقه بر در زند ار شیخ بگو بارت نیست
شماره ۴۱ - به بزم یار همدم گر چه جان است
شماره ۴۲ - اگر آن سنگ که داری ببر اندر دل تست