عرفان

سیدای نسفی غزلیات شماره ۸۵ - مرغ بی بالم گلستان کی هوس باشد مرا سیدای نسفی غزلیات شماره ۸۶ - ناله کردن بر سر کویش هوس باشد مرا سیدای نسفی غزلیات شماره ۸۷ - سبزه خطش کشیده در کنار آئینه را سیدای نسفی غزلیات شماره ۸۸ - در نظر روزی که آرد آن نگار آئینه را سیدای نسفی غزلیات شماره ۸۹ - هر که آرد در نظر آن پر حجاب آئینه را سیدای نسفی غزلیات شماره ۹۰ - خانه بر دوشم دو زانو متکا باشد مرا سیدای نسفی غزلیات شماره ۹۲ - غنچه دارم در بغل گر مشت زر باشد مرا سیدای نسفی غزلیات شماره ۹۳ - نرگس و بادام بی او چشم بد باشد مرا سیدای نسفی غزلیات شماره ۹۴ - خانه بر دوشم کلید رزق ها باشد مرا سیدای نسفی غزلیات شماره ۹۷ - گل نیم در بر لباس محترم باشد مرا سیدای نسفی غزلیات شماره ۹۹ - پیرم و بار گران بر کف عصا باشد مرا سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۰۱ - تیغ ابرویش اگر مد نظر باشد مرا سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۰۳ - می کند سرو از حد غماز بازار مرا سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۰۴ - مکن از بهر روزی پیشه خود بینوایی را سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۰۵ - لطف کن یارب ازین سودا رهایی ده مرا سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۰۶ - در صدف آب شد از کسب هوا گوهر ما سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۰۹ - پی صید افگنی بیرون شد از بزم شراب امشب سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۱۰ - جنت سپند سوز گلستان روی توست سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۱۲ - بر گلویم تیغ خون افشان چو آب کوثر است سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۱۶ - همره اغیار آن گل سر به صحرا کرد و رفت