غزل ۲۱ - به خرابات گرو شد سر و دستار مرا
غزل ۲۵ - به خرابات برید از در این خانه مرا
غزل ۲۹ - آن سیه چهره که خلقی نگرانند او را
غزل ۳۶ - ای چراغ چشم توفان بار ما
غزل ۳۷ - ای غم عشق تو یار غار ما
غزل ۴۰ - از ما به فتنه سرمکش، ای ناگزیر ما
غزل ۴۳ - پرده بر انداخت ز رخ یار نهان گشتهٔ ما
غزل ۵۰ - نوبهارست و دل پر هوس و بادهٔ ناب
غزل ۵۱ - نیست در آبگینه آتش و آب
غزل ۵۵ - زان دوست که غمگینم، غم خوار کنش، یارب
غزل ۵۶ - بت خورشید رخ من به گذارست امشب
غزل ۵۷ - پس از مشقت دوشین که داشت گوش امشب؟
غزل ۶۱ - اشک ما آبیست روشن در هوات
غزل ۶۲ - تا قلندر نشوی راه نیابی به نجات
غزل ۶۶ - ترک عجمی کاکل ترکانه برانداخت
غزل ۷۲ - گرچه صد بارم برانند از برت
غزل ۷۷ - ماهی، که لبش بجای جانست
غزل ۸۰ - این همه پروانها، سوخته از چپ و راست
غزل ۸۱ - پیراهن ار ز یاسمن و گل کند رواست
غزل ۸۳ - مدتی شد تا دل ما صورت آن سرو راست