غزل ۲۳۸ - باید که مال دنیا مسمار دل نباشد
غزل ۲۴۳ - هر نقش که پیش آید گویم: مگر او باشد
غزل ۲۴۴ - با عارض و زلفت قمر و قیر چه باشد؟
غزل ۲۵۰ - ز بلبل بوستان پر ناله و فریاد خواهد شد
غزل ۲۵۲ - حسن بدکان نشست، عشق پدیدار شد
غزل ۲۵۹ - چه عشقست این که در دل شد؟
غزل ۲۶۰ - جهان از باد نوروزی جوان شد
غزل ۲۶۲ - هرگز از عشقی مرا پایی چنین در گل نشد
غزل ۲۶۴ - کسی که چشمهٔ چشمش چنین ز گریه بجوشد
غزل ۲۷۰ - عرق چو از رخت، ای سرو دلستان، بچکد
غزل ۲۷۳ - سرم در عهد ترسایی شبی مهمان عشق آمد
غزل ۲۸۱ - هر که در حلقهٔ زلف تو گرفتار بماند
غزل ۲۸۲ - از در ما چو در آمد، اثر ما بنماند
غزل ۲۸۳ - چون عشق در آید، قدم سر بنماند
غزل ۲۸۸ - فرش زمردین به زمین در کشیده‌اند
غزل ۲۸۹ - دشمنان گویی دگر در کار ما کوشیده‌اند
غزل ۲۹۲ - دوشم از کوی مغان دست به دست آوردند
غزل ۲۹۵ - آن نه من باشم که چون میرم به تابوتم برند
غزل ۲۹۷ - جرعه مده، که وقت شد اشتر من که عف کند
غزل ۲۹۹ - هر زمان آشفته‌دل نامم کند
دسترسی سریع
صفحات برجسته
گشت و گذار
با گوهرین
۱۳۹۵ - ۱۴۰۵
