غزل ۴۰ - عجب گیرنده راهی بود در عاشق ربائیها
غزل ۴۳ - برشکن طرف کله چون بفکنی از رخ نقاب
غزل ۴۵ - حسن روزافزون نگر کان خسرو زرین طناب
غزل ۵۰ - بزم پر فتنه از آن طرز نگاهست امشب
غزل ۵۲ - یگانهای در دل میزند به دست ارادت
غزل ۵۹ - دوستم با تو به حدی که ز حد بیرونست
غزل ۶۴ - زان آستان که قبلهٔ ارباب دولت است
غزل ۶۵ - به عزم رقص چو آن فتنه زمین برخاست
غزل ۶۶ - چون دم جان دادنم آهی ز جانان برنخاست
غزل ۶۹ - گوی میدان محبت سر اهل نظر است
غزل ۷۴ - از اشگ گرم چشم ترم کان آتش است
غزل ۷۶ - نقد غمت که حاصل دنیا و دین ماست
غزل ۸۱ - آن که بزم غیر را روشن چو گلشن کرده است
غزل ۸۳ - از عاشقان حوالی آن خانه پر شده است
غزل ۸۵ - کمر به کین تو ای دل چو یار جانی بست
غزل ۸۶ - چو ناز او به میان تیغ دلستانی بست
غزل ۸۸ - منتظری عمرها گر بگذاری نشست
غزل ۸۹ - آن چه هر شب بگذرد از چرخ فریاد منست
غزل ۹۱ - نهال گلشن دل نخل نو رسیدهٔ اوست
غزل ۹۳ - گل چهرهای که مرغ دلم صید دام اوست