غزل ۲۲۴ - از آن میان نزنم دم که مو نمیگنجد
غزل ۲۲۵ - ز قرب دوست چگویم که مو نمیگنجد
غزل ۲۲۶ - کشد هر جنس جنس خود سخن گرد سخن گردد
غزل ۲۲۷ - جان جز خیال رویت نقشی دگر نبندد
غزل ۲۲۸ - مرغ خیال کس را کس بال و پر نه بندد
غزل ۲۲۹ - دل از ادنی کند آن کس که بر اعلی نظر بندد
غزل ۲۳۰ - نمیبینم در این میدان یکی مرد
غزل ۲۳۱ - مرا دردیست در دل نه چو هر درد
غزل ۲۳۲ - بر دل و جان رواست درد در سروتن چراست درد
غزل ۲۳۳ - حاشا که مداوای من از پند توان کرد
غزل ۲۳۴ - خنگ آنکو دلش شد از جهان سرد
غزل ۲۳۵ - تا جان نشود ز این و آن فرد
غزل ۲۳۶ - سرم ز مستی عشق تو های و هو دارد
غزل ۲۳۸ - غرور خشکی زهد ار دماغ تر دارد
غزل ۲۳۹ - کسی کو چشم دل بیدار دارد
غزل ۲۴۰ - کسی کو چشم دل بیدار دارد
غزل ۲۴۱ - ز شراب وصل جانان سر من خمار دارد
غزل ۲۴۲ - هر دم سر پر شورم سودای دگر دارد
غزل ۲۴۳ - دل من بیاد جانان ز جهان خبر ندارد
غزل ۲۴۴ - گفتم مگر ز رویت زاهد خبر ندارد