غزل ۲۷۶ - گر یار بما رخ ننماید چه توان کرد
غزل ۲۷۷ - دل را غمگین نمیتوان کرد
غزل ۲۷۸ - یاد باد آنکه اثر در دل شیدا میکرد
غزل ۲۷۹ - یاد آن روز که از زلف گره وا میکرد
غزل ۲۸۰ - بکوی سرّ قدر گر گذر توانی کرد
غزل ۲۸۱ - شور عشقی گر که دلرا بر سر کار آورد
غزل ۲۸۲ - همه را خود نوازد و سازد
غزل ۲۸۴ - بنما رخ و جان بستان یعنی بنمی ارزد
غزل ۲۸۵ - کم عطا یا اعطیت من عطا یاک فزد
غزل ۲۸۶ - ما سرّ کن فکانیم ما را که میشناسد
غزل ۲۸۷ - محنت این سرا بکش ریح نجات میرسد
غزل ۲۸۸ - شوریدهٔ صحرائی در خانه چسان باشد
غزل ۲۸۹ - آن دل که توئی در وی غمخانه چرا باشد
غزل ۲۹۰ - کسی از عمر برخوردار باشد
غزل ۲۹۲ - چکنم دلی را که ترا نباشد
غزل ۲۹۳ - هر که بیمار تو باشد درد بیمارش نباشد
غزل ۲۹۶ - خوشا آندل که ماوای تو باشد
غزل ۳۰۱ - گر خون دل از دیده روان شد شده باشد
غزل ۳۰۴ - هر آنکسکه خود را پسندیده باشد
غزل ۳۰۵ - دلی کز دلبری دیوانه باشد