عشق

رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۶۱ - دیدن آن سرو نازم آرزوست رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۶۵ - بیمار درد را که دوا درد دیگر است رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۶۹ - چنان گشته کامم ز ایام تلخ رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۷۱ - چه باشد گر ترا ویرانه ی من خانه ای باشد رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۷۷ - چه می در جام من پیر مغان کرد رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۸۳ - مرا خاطر از آن بی غم نباشد رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۸۹ - زین پریشانان مکش دامن که حیران تواند رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۹۱ - دلش دادم که با او همدم و هم خانه خواهم شد رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۹۸ - ز کوی یار به من زان خبر نمی آید رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۱۰۱ - آن جفا پیشه که منعش ز جفا نتوان کرد رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۱۰۲ - نه مهر، خوبی روی ترا نه مه دارد رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۱۰۳ - مگر از سینه ی من دل برآید رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۱۰۵ - مرا با یار خود ای کاش بگذارند و کار خود رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۱۱۰ - عاشق یاری جفا بسیار می‌باید کشید رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۱۱۴ - نکویان را وفا آئین پسندند رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۱۱۶ - ای کرده ز خود بی خبرت یاد خداداد رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۱۱۸ - هرگز به دلم یاد تو ای ماه نیامد رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۱۲۰ - گفتم آن لعل لب از شیره جان ساخته‌اند رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۱۲۷ - گر جهان از ماه تا ماهی از آن من شود رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۱۳۱ - گلعذاران نگار من نگرید