عشق

رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۲ - به سر دارم هوای سجده خاک آستانی را رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۴ - اگر بودی اثر فریاد ما را رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۱۱ - برد آن نامسلمان گر دل و جان اینچنین ما را رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۱۲ - هستم ز کوی آن بت گل پیرهن جدا رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۱۴ - راضیم هر چه می داری به این خواری مرا رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۱۶ - از آن مژگان تر جاروب کردم آستانش را رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۱۷ - حیف از تو ای پری که شوی یار با رقیب رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۲۶ - گلستان خرم است و گل ببار است رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۲۸ - نگار من چو تو زیبا نگار بسیار است رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۲۹ - مر مکش که ترا می کنند خلق ملامت رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۳۲ - نه ماه من ز پری رسم دلبری آموخت رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۳۳ - این چین فکنده در جبین کیست رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۴۰ - با آنکه وفادارتر از من دگری نیست رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۴۱ - تا دست می دهد می و معشوق می پرست رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۴۷ - جانم ز تن درآمد و در سر هوای تست رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۴۹ - بود هر درد را درمان شکی نیست رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۵۵ - آن را که به کف سیمی و در دست زری نیست رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۵۶ - ز خلق تا اثر و از جهان نشانی هست رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۵۹ - برده دل از من پری‌رویی نمی‌گویم که کیست رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۶۰ - کسی چون تو بلا هرگز ندیده است