شماره ۱۴۲ - صبا یک عقده از جعد تو وا کرد
شماره ۱۵۲ - صفایی از سر کوی تو کی سفر می کرد
شماره ۱۵۵ - کس ار به دیده ی دل در نگار ما نگرد
شماره ۱۵۶ - چو ترک چشم تو ز ابروی خود کمان گیرد
شماره ۱۵۷ - بخت بد کآخر دمم شمشیر زد
شماره ۱۵۹ - تیر عشق تو بهر دل نرسد
شماره ۱۷۱ - هر که زین دور میسر شودش کامی چند
شماره ۱۷۴ - فغان که نیست مرا در دهان زبانی چند
شماره ۱۷۷ - نیست در صومعه جز معنی حیوانی چند
شماره ۱۷۹ - برس به داد دل ما که پادشاهی چند
شماره ۱۸۰ - ستاده بر سر راه تو دادخواهی چند
شماره ۱۸۱ - بتان شهر ز ما هر زمان که یاد آرند
شماره ۱۸۲ - باید دلی که درک معانی کند ز پند
شماره ۱۸۵ - اگر سرشک منت خاک راه تر نکند
شماره ۱۸۷ - گل رخان کز خار مژگان دم به دم خنجر زنند
شماره ۱۸۸ - اگر یک چندم از دل برگشایند
شماره ۱۹۷ - رفت و دل رفت ز ره کز پی آن ماه شود
شماره ۲۰۵ - چشم و ابرویش به قهرم دل رباید
شماره ۲۱۴ - چون صبح عید هفتم ماه رجب رسید
شماره ۲۱۵ - فقیه شهر که سجاده ها برآب کشید