عشق

بلند اقبال غزلیات شماره ۱۴۵ - دلبری از زلفوخط وخال نباشد بلند اقبال غزلیات شماره ۱۶۷ - ساقیا کن کرم از باده به من جامی چند بلند اقبال غزلیات شماره ۱۷۰ - ترک من مست چوشد طرف کله بر شکند بلند اقبال غزلیات شماره ۱۷۳ - با زلفت از بوهمسری چون مشک تاتاری کند بلند اقبال غزلیات شماره ۱۷۷ - هیچ می دانی که هجرانت چه با من می کند بلند اقبال غزلیات شماره ۱۷۹ - با سر زلف تو بربط گفتگوئی می کند بلند اقبال غزلیات شماره ۱۸۳ - بدبخت هر که بی هنر وبی ادب بود بلند اقبال غزلیات شماره ۱۸۹ - من نه آن مستم که باک از شحنه وشاهم بود بلند اقبال غزلیات شماره ۱۹۰ - گفتم که دلا دلبر ما از چه غمین بود بلند اقبال غزلیات شماره ۱۹۸ - مردمان بینند کز چشمم همی خون می رود بلند اقبال غزلیات شماره ۲۰۷ - آن پری پابست گیسوی گره گیرم نمود بلند اقبال غزلیات شماره ۲۰۹ - دیشب خیال چشم تومستم چنان نمود بلند اقبال غزلیات شماره ۲۱۱ - دوش ساقی پیشم آمد تاکه جام می دهد بلند اقبال غزلیات شماره ۲۱۲ - در ودیوار دل از عشق جانان چون خراب آید بلند اقبال غزلیات شماره ۲۳۲ - یادگار از جم به جا نبود به غیر ازجام دیگر بلند اقبال غزلیات شماره ۲۳۷ - چنگ این همه در طره طرار مینداز بلند اقبال غزلیات شماره ۲۵۴ - سیاووش است گردیده زره پوش بلند اقبال غزلیات شماره ۲۵۶ - خیز ای نگار باده بیاور پیش بلند اقبال غزلیات شماره ۲۵۷ - شده است دل بر ما خون ز دست دلبر خویش بلند اقبال غزلیات شماره ۲۵۹ - نوشته حاشیه صفحه جمال توخط