عشق

بلند اقبال غزلیات شماره ۶۹ - از سیه چشم توروزم سیه است بلند اقبال غزلیات شماره ۷۱ - گفتمش از غم توجانم خست بلند اقبال غزلیات شماره ۷۳ - چنانم ساقی ازمی کرده سرمست بلند اقبال غزلیات شماره ۷۹ - باشد دلم ز روی روی جناب دوست بلند اقبال غزلیات شماره ۸۰ - نه همی حسن چهره دارددوست بلند اقبال غزلیات شماره ۸۲ - گفتم که تو را نیست وفاگفت کمی هست بلند اقبال غزلیات شماره ۸۴ - گر تو دلدار منی با دیگرانت کار چیست بلند اقبال غزلیات شماره ۸۵ - سالکی کوبی خبر از خویش نیست بلند اقبال غزلیات شماره ۸۹ - به پیش یار مرا هیچ اعتباری نیست بلند اقبال غزلیات شماره ۹۰ - غمین مباش که چیزی ز عمر باقی نیست بلند اقبال غزلیات شماره ۱۰۰ - چه سان از رخ دهم نسبت به ماهت بلند اقبال غزلیات شماره ۱۰۲ - دلا تا چند ابجد تا کی ابتث بلند اقبال غزلیات شماره ۱۰۵ - سر زلف تومی گردد به رخسار توگاهی کج بلند اقبال غزلیات شماره ۱۰۶ - زده است زلف توچنبر به رخ چومار به گنج بلند اقبال غزلیات شماره ۱۰۸ - اگر که تیغ کشی وکنی مرا مذبوح بلند اقبال غزلیات شماره ۱۱۷ - ز غم هر دم دل خون دیده ام خونبارتر گردد بلند اقبال غزلیات شماره ۱۲۳ - کسی که عشق ندارد چه درجهان دارد بلند اقبال غزلیات شماره ۱۳۰ - آنکه شد عاشق ومردازغم ودرد بلند اقبال غزلیات شماره ۱۳۶ - به فصل گل می گلگون به جام باید کرد بلند اقبال غزلیات شماره ۱۴۴ - دلم ازدیدن آن طره طرار می ترسد